Het eerste team van EMWT 2009 stelt zich graag aan u voor:

Martijn Lindhout

Ik ben Martijn Lindhout, 29 jaar, getrouwd en heb twee jongens (bijna 3 en 1 jaar). In het dagelijks leven ben ik ondernemer in het ICT-gebied en houd me bezig met software ontwikkeling. Naast de uitdaging van het voor mij 'onbekende' Afrika, zijn het voornamelijk de verhalen en beelden van voorgangers die duidelijk maken dat hulp daar echt nodig is. Ik hoop dat we als team een bijdrage kunnen leveren in de verlichting van de dagelijkse problemen die men in Malawi ervaart, en dat ik als westerling, wie het werkelijk aan niets ontbreekt, iets kan leren van onze 'verre naaste'.

Hessel Hulsman

Mijn naam is Hessel Hulsman. Aangestoken door mijn vrouw Corrie, ex-EMWT-er 2007, hoop ik volgend jaar mee te gaan naar Malawi. Graag wil ik, letterlijk en figuurlijk, mijn steentje bijdragen aan het te realiseren project. Drijfveren voor mij om mee te gaan zijn: naastenhulp, het delen van onze rijkdom (wij hebben zoveel!) en ontmoeting met broeders en zusters. Het is fijn om in dienstbaarheid klaar te mogen staan voor onze naaste, ook in Malawi. Ik zie uit naar datgene wat wij als team van de Heere onze God mogen ontvangen in de voorbereiding en ons verblijf daar medio 2009!

Lennart Hamoen

Ik ben Lennart Hamoen en ben 18 jaar oud. Op dit moment werk ik 4 dagen als leerling timmerman en zit ik 1 dag in Amersfoort op school. Vind het mooi dat we wat kunnen betekenen voor de mensen die het slechter hebben als wij het hier hebben.

Willem Hamoen

“Dienstbaar zijn aan onze naasten”, dat zit blijkbaar in mijn genen……, door God zelf geschapen. Dus niets van ons zelf/uit ons zelf: alles “om-niet” gekregen!
In de loop van mijn leven is dat verder ontwikkeld/gestimuleerd door met name natuurlijk mijn, helaas inmiddels overleden ouders.
Zij hebben, ook wat betreft die dienstbaarheid, altijd het goede voorbeeld gegeven. Stonden altijd klaar voor een “hulp zoekende” cq voor mensen waar zij “nood konden lenigen”.
Na deze opvoeding, “weet je omgeving je wel te vinden”, en zie jezelf zoveel om je heen…..dat je niet “stil kunt blijven zitten” cq dat je je niet afzijdig kunt houden.
Een frustratie is dan het “tekort aan vrije tijd”.
Een bekende Nederlander heeft ooit de volgende uitspraak gedaan: “Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd”. Mijn persoonlijke variant hierop is: “Een dag géén hulp/naastenliefde betoond, is een dag niet geleefd”. Als je de gezondheid/kracht van God krijgt, “om niet alleen voor jezelf te leven”, is het niet zo heel moeilijk om, mede op aandringen van m’n vrouw Berny en een vriend, ja te zeggen voor het “EMWT 2009 Malawi project”. Zeker niet nadat je ook nog de echte schrijnende toestanden daar te horen en te zien hebt gekregen. Dan vraag je jezelf af: wat zitten we nu hier eigenlijk helemaal, in ons luxe Nederland nog te doen? Tegenover een zéér schrijnende hoge nood, daar in Malawi!
Ik hoop van harte op Gods onmisbare zegen in het welslagen van onze missie. Een klein steentje bijdrage vanuit onze kant. 
En ik bedank ook bij voorbaat mijn thuisfront(vrouw en kinderen), familie, vrienden en allen die het MMWT/EMWT (geldelijk) steunen, waardoor het mogelijk is om een bescheiden bijdrage te kunnen leveren aan/in het noodlijdende Malawi!

Erik Luchtenburg

Ik ga voor de tweede keer mee met een EMWT missie. In 2004 ben ik met een groep gemeenteleden in de Dominicaanse Republiek geweest. Wij hebben toen twee huizen gebouwd voor leerkrachten van een Christelijke Basisschool. Ik heb het uitvoeren van dat project heel bijzonder gevonden. In de eerste plaats omdat we vanuit onze welvaart kunnen delen met mensen die het zoveel minder hebben dan wij zelf. Ik vind het woord rentmeesterschap hierbij passend. Als je zelf veel hebt gekregen ben je ook verplicht om met anderen te delen die het veel minder hebben dan je zelf. In de tweede plaats is het goed om samen op te trekken met een groep gemeenteleden. Je leert elkaar in die twee weken goed kennen. Ik vind het dus een voorrecht dat ik nog een keer mee kan op deze missie naar Malawi. 

Karin van Meeuwen

Ik ben Karin v Meeuwen, 33jaar en sinds 1,5 jaar lid in de gemeente Houten. Ik werk al heel wat jaartjes als zorgcoördinator en kinderverpleegkundige op de kinderafdeling in het st. Antonius ziekenhuis in Nieuwegein.
Al voor ik lid was in Houten volgde ik "op afstand" het EMWT van de voorgaande jaren. Met de wens om daar ook eens aan mee te werken.
Komend jaar blew hoop ik zelf mee te gaan als vrijwilliger naar Malawi, om daar een stukje van onze gekregen gaven en rijkdom te delen met onze medemensen in Malawi. Sinds ik 2x in Zuid-Afrika geweest ben heeft Afrika een speciaal plekje in m'n hart gekregen! Het is goed om je te realiseren dat wij hier veel gekregen hebben en dat we dat mogen delen met onze medemensen die het zo veel minder hebben! Ik hoop dat deze missie hiertoe bij mag dragen en dat de mensen daar ook een stukje van de liefde van God hierin mogen ervaren. Fijn dat we dit met elkaar als gemeente kunnen doen.

Miriam van den Berg

Ik ben Miriam van den Berg, ik ben 31 jaar en ik werk als leerkracht in het Speciaal Onderwijs. Het idee om met een EMWT mee te gaan spreekt mij al heel lang aan maar tot nu toe was het er nog niet van gekomen om mee te gaan. Nu gaat het er eindelijk toch van komen en ik heb er erg veel zin in! Ik vind het bijzonder om met een team van gemeenteleden aan deze missie deel te nemen en samen iets te mogen betekenen voor de verre naaste. Het is mijn verlangen dat we door onze aanwezigheid op het ziekenhuisterrein in Nkhoma en door onze werkzaamheden daar mogen getuigen van onze God die Zijn kerk vergadert uit alle volken op de aarde.

Gerwim Haveman

Mijn naam is Gerwim Haveman.
Dit jaar hoop ik met het EMWT mee te gaan om mijn steentje bij te dragen aan de gezondheidszorg in Malawi.
Na 4 jaar verpleegkunde opleiding heb ik een aardig idee hoe dit in Nederland in elkaar steekt. En ben ik erg benieuwd hoe het er in Malawi aan toe gaat. Wel weet ik dat ze onze hulp met het renoveren van het ziekenhuis goed kunnen gebruiken.
Ik ben erg blij dat ik de mogelijkheid heb om met een team van onze Gemeente de reis te maken om zo een verschil te verkleinen met een land wat onze hulp hard nodig heeft. En daarbij iets te betekenen voor onze naaste die het harder nodig hebben dan wij.
Ook hoop ik op deze manier meer betrokken te raken bij de Gemeente en hier meer mijn weg in te vinden.